Juli stond vooral in het teken van bezoek uit Nederland. We genoten van twee weken samen met de ouders van Dennis, waarvan we een week op pad gingen door de Alentejo. We ontdekten de kust rond Vila Nova de Milfontes, reden langs prachtige stranden en uitzichtpunten en trokken daarna het binnenland in richting Montemor-o-Novo en Évora. Eenmaal weer thuis was er tijd voor lange wandelingen, samen koken, padel en eindelijk een begin aan de klus aan onze schuur. Aan het einde van de maand vertrokken we opnieuw richting de Alentejo, waar we bij Quinta da Paz onverwacht een heel bijzondere plek én lieve nieuwe vrienden vonden.
Bezoek uit Nederland
Op de dag dat de ouders van Dennis aankwamen, haalden we hen op van het vliegveld in Lissabon. Zoals inmiddels bijna een traditie is geworden, combineerden we het ophalen met een lunch bij Honest Greens in Parque das Nações. Het is voor ons een handige plek om te stoppen wanneer we toch bij het vliegveld zijn en iedereen geniet altijd van het eten daar. Inmiddels hoort het een beetje bij het ritueel.
Daarna reden we naar huis, waar we de eerste dagen vooral rustig aan deden. We maakten wandelingen in onze omgeving, lunchten uitgebreid, praatten veel bij en speelden natuurlijk ook een potje padel.
Het is altijd leuk om familie te laten zien hoe ons dagelijks leven hier eruitziet. Niet alleen de mooie plekken waar we naartoe gaan, maar juist ook gewoon ons huis, de omgeving en de kleine dingen die inmiddels onderdeel zijn geworden van ons dagelijks leven.


Na een paar dagen was het tijd om samen op pad te gaan.
Drie dagen langs de Alentejo-kust
We begonnen onze week in Vila Nova de Milfontes, waar we verbleven bij Vida na Vila.
Onderweg maakten we nog een stop in Grãndola voor een wandeling en een lunch bij Morena (waar we te horen kregen dat ze binnenkort hun deuren zullen gaan sluiten helaas...)


Vila Nova de Milfontes is een fijne uitvalsbasis om dit deel van de kust te ontdekken. Het dorp zelf is gezellig, met verschillende restaurants en cafés, en er zijn meerdere stranden in de buurt. Je kunt hier makkelijk een paar dagen blijven zonder dat je iedere dag lange afstanden hoeft te rijden.
--> Bekijk hier al onze tips in Vila Nova de Milfontes
We verbleven in een gezellig huis met twee slaapkamers, ieder met een eigen badkamer en een gedeelde buitenruimte met zwembad. De inrichting was mooi en verzorgd en de locatie was ideaal, op loopafstand van alles wat je nodig hebt.
We hadden alleen een beetje pech met het weer. Het was uitzonderlijk warm voor dit deel van de kust. Normaal koelt het hier 's nachts behoorlijk af, zelfs in de zomer, maar tijdens ons verblijf bleef het lang warm. Omdat er geen airconditioning was en de ramen geen horren hadden, was het daardoor 's nachts wat lastiger om het huis goed te laten afkoelen. Uiteindelijk hebben we de ramen gewoon opengezet, maar echt koel werd het niet.
Dat was vooral een kwestie van timing, want normaal gesproken koelt het in de avond juist lekker af aan de kust.
In Vila Nova de Milfontes zelf hebben we heerlijk genoten. We hebben dit keer ook een ander strand bezocht dan de laatste keer; Praia do Carreiro da Fazenda, waar je met een klein wandelingetje door de duinen kan komen. Dat wandelingetje maakt het extra bijzonder want de duinen waar je dan doorheen loopt zijn echt prachtig!



Een dag roadtrippen langs de kust van Alentejo
Een van de dagen maakten we een lange roadtrip langs de kust. Bekijk hier de post die we erover schreven. We begonnen bij het Zuidelijkste puntje van onze trip, Ponta da Atalaia. Dit was voor ons ook een nieuwe plek, en wat was dat prachtig! Je hebt vanuit dit punt echt een geweldig uitzicht over de kustlijn.



Daarna reden we naar Aljezur waar we door de straatjes wandelden, het kasteel op de berg bezochten en daarna nog een lekkere pizza aten bij Arte Bianca, gevolgd door een koffietje met wat lekkers bij Koyo Specialty Coffees.



De volgende stop was Odeceixe. Natuurlijk eerst naar de bekende molen en daarna namen we nog een kijkje bij het strand van Odexeice.



De volgende stop was Azenha do Mar. Niet te verwarren met Azenhas do mar, trouwens :). Een klein dorpje met opnieuw prachtige ruige kustlijn en rotsen vanuit de zee, waar je via een houten looppad naartoe geleid wordt.



Daarna reden we door naar Praia da Amália, een strand waar ook wij dit keer voor de eerste keren waren, ondanks dat we er al zo vaak van gehoord hadden. Dit strand is trouwens vernoemd naar de bekende Portugese Fado zangeres Amália Rodrigues. Zij bezat een huis met uitzicht op dit strand, welke nu trouwens een hotel geworden is (Herdade Amália Rodrigues). Het strand zelf is te bereiken via een mooie korte hike en is prachtig. Het heeft zelfs een kleine waterval waar je onder kunt gaan staan aan het einde van het strand. Bekijk ook deze video die we er maakten.



De volgende stop was Zambujeira do Mar. Onderweg daar naartoe kwamen we nog een grote kavel met allerlei bijzondere dieren tegen, waaronder zebra's. Dat was eigenlijk wel het laatste wat we verwacht hadden om tegen te komen.

Zambujeira do Mar is een plek waar wij veel jaren geleden geweest zijn. Het blijft bijzonder om te zien hoe plekken veranderen in de jaren, vooral wanneer je een flink aantal jaar niet meer geweest bent. Het was vooral een stuk bebouwder, waarbij het opviel dat alle restaurantjes en winkeltjes in het centrum hetzelfde eruit zagen van de buitenkant. Wij vonden het niet heel gezellig of authentiek ogen, wat we erg jammer vonden. Van die specifieke gebouwtjes heb ik trouwens geen foto gemaakt, want de rest is wel gewoon prachtig!


De volgende sto was bij de vuurtoren van Cabo Sardão. Een prachtige en indrukwekkende plek waar je ook weer eindeloos over de kliffen kunt wandelen, natuurlijk niet zonder spectaculaire uitzichten over zee en kustlijn. Wij werden gezelschap gehouden door twee andere honden waar Jessy niet zo heel blij mee was, de honden waren nogal geïnteresseerd in haar en zij niet in hen, dus we hebben geen uitgebreide wandeling gemaakt. De kwamen plots tevoorschijn uit de tuin rondom de vuurtoren en leken verder niet gevaarlijk en goed verzorgd. We hebben nog rondgekeken of we iemand zagen die de eigenaar kon zijn, maar dat hebben we niet gevonden. We zagen ook hondenhokken staan bij de vuurtoren dus we gingen er van uit dat dat hun thuis was, al was het een gekke situatie.


Net voor de avond viel, waren we terug in Vila Nova de Milfontes, waar we nog even een prachtige zonsondergang mee pikten.

Het was een dag vol ruige kliffen, kleine dorpjes, mooie uitzichtpunten en stranden. We kenden een aantal van deze plekken al, maar het blijft leuk om ze in één route te combineren en onderweg gewoon te stoppen wanneer its er mooi uitziet. En toch hadden ook wij weer nieuwe plekjes ontdekt.
We maakten tijdens deze drie dagen natuurlijk ook tijd voor eten. In Vila Nova de Milfontes aten we bij Tasca do Celso, een restaurant dat erg populair is en waarvoor je behoorlijk ruim van tevoren moet reserveren.
Het eten was inderdaad erg goed, maar eerlijk gezegd vonden we Alento misschien nog wel leuker. De kwaliteit van het eten was minstens zo goed, maar de sfeer voelde wat losser en ongedwongener. En dat is uiteindelijk toch vaak waar we het meest van genieten. Het lekkerste lunchten we trouwens bij Laréu Cafetaria (die ik nog snel moet toevoegen aan onze blog over Vila Nova de Milfontes, welke je trouwens hier vindt.)
Van de kust naar Montemor-o-Novo
Na drie nachten aan de kust reden we richting Montemor-o-Novo, waar we nog drie nachten verbleven bij een prachtige quinta; Quinta da Asneira.
De tuin was misschien wel het eerste wat ons opviel. Grote bomen, een fruitboomgaard, veel groen en een fijn zwembad maakten het een heerlijke plek om een paar dagen te blijven.

We bezochten natuurlijk ook Montemor-o-Novo zelf. We waren hier nog maar een maand eerder geweest, maar eerlijk gezegd vervelen we ons hier niet zo snel. Er zijn genoeg leuke restaurants, kleine winkels en mooie plekken om rond te wandelen. En het kasteel blijft voor ons iets magisch om te bezoeken!



Terug naar Provenance
Op onze eerste avond stond een diner bij Provenance op de planning, het restaurant van Gandum Village.
Omdat dit inmiddels zonder twijfel ons favoriete restaurant van Portugal is (en ook nog eens bij ons favoriete hotel!), konden we onze schoonouders natuurlijk niet meenemen naar de Alentejo zonder ze hier ook mee naartoe te nemen.
We gaven hen eerst een rondleiding over het terrein en konden hen laten zien waarom Gandum zo'n bijzondere plek voor ons is. Daarna schoven we aan in de serre van het restaurant voor een verrassingsmenu.
Ook deze keer was het weer ontzettend goed. Het menu volgt de seizoenen en veel ingrediënten komen rechtstreeks uit de regeneratieve tuinen van Gandum. We hadden hier zelf pas een maand eerder gegeten, maar dat mocht de pret niet drukken.
En misschien nog wel leuker was om de plek nu met familie te kunnen delen.


Een dag in Évora
Een van de dagen tijdens ons verblijf bij Montemor, reden we naar Évora, een van mijn favoriete Portugese steden.
Ik kom hier iedere keer weer graag. We wandelden door de oude straatjes, bekeken een paar van onze favoriete plekken en maakten natuurlijk genoeg tijd voor eten.
We lunchten bij Framboesa en aten 's avonds bij Forno da Talha. Beide hadden we pas ontdekt tijdens ons verblijf in Évora de maand ervoor, dus we wisten dat het goed zou zijn :).


Inmiddels heb ik onze blog over Évora trouwens weer helemaal bijgewerkt met nieuwe tips en adressen. Dus als je plannen hebt om deze mooie stad te bezoeken, is dat zeker een aanrader om even te bekijken.
-> Lees deze blog voor al onze Évora tips
Een laatste stop in Arraiolos
Op de laatste dag van onze trip maakten we op weg naar huis nog een stop in Arraiolos.
Ook hier zijn wij al vaker geweest, dus het was leuk om onze schoonouders een beetje rond te leiden. Het dorp is klein, maar juist daardoor heel fijn om rustig doorheen te wandelen. Er zijn leuke winkeltjes, smalle straatjes en natuurlijk het kasteel bovenop de heuvel.


Vanaf het kasteel heb je een prachtig uitzicht over de omgeving.



We sloten onze laatste dag samen af met een diner in Santarém bij Amassa, een Italiaans restaurant waar we eerder al goede ervaringen hadden.


De laatste dagen samen
Na een week op pad was het weer heerlijk om thuis te zijn.
We genoten opnieuw van onze eigen omgeving, maakten lange wandelingen met Jessy en kookten veel samen. Ook ging de barbecue regelmatig aan en maakten we onder andere een salade met gegrilde perziken die we van ons laatste verblijf Quinta da Asneira hadden meegenomen.
Dat vinden we misschien wel een van de leukste dingen aan reizen in Portugal. Je neemt onderweg goede producten mee naar huis en een paar dagen later staan ze gewoon op je eigen tafel. Dan genieten we altijd nog een klein beetje na :).


We gingen ook nog een dagje naar Nazaré met z’n allen. We wandelden door het centrum en gingen in de middag ook nog naar aan de noordkant van de stad en brachten een paar uur door op Praia do Norte. Ook al kennen we Nazaré inmiddels goed, het blijft een fijne plek om zomaar een dag naartoe te rijden. We lunchten er heerlijk bij Chakula en in de avond aten we bij een Indiaas restaurant.
-> Bekijk hier al onze tips voor Nazaré


Daarna was het alweer tijd om de ouders van Dennis naar het vliegveld te brengen.
Nog even thuis
De rest van de maand brachten we vooral thuis door. We kookten samen, deden lekkere picknicks, wandelden, speelden padel en genoten van de rustige dagen.



Dennis begon eindelijk met het voegen van de stenen op onze schuur. Die stenen hebben we inmiddels ongeveer vier jaar geleden zelf op de muur geplakt, dus het werd eerlijk gezegd wel eens tijd.
Hij kreeg daarbij een beetje een zetje van zijn vader, die tijdens hun bezoek alvast met een begin was gemaakt. Soms heb je gewoon even een beginnetje nodig voor zo’n klus. Nu probeert hij zo af en toe tussendoor een uurtje te pakken om weer een stukje verder te komen tussen al onze andere bezigheden door.
De muur beslaat een groot deel van onze tuin, omdat de schuur over de hele breedte van de tuin loopt. Uiteindelijk willen we ervoor nog een gezellig zithoekje maken met een zelfgemaakt bankje en een klein tafeltje. Maar eerst moet de muur dus helemaal af.


En alweer richting Alentejo
Aan het einde van juli pakten we opnieuw de auto richting de Alentejo.
Ja, alweer. Deze keer gingen we naar ongeveer hetzelfde gebied en toch voelde het als een compleet andere ervaring. De aanleiding was een hele leuke fotografieopdracht van Gandum Village, die plek bij Montemor waar we zo graag komen. Zij wilden graag dat we z.s.m. zouden komen om een hele hoop foto’s voor hun eigen kanalen te maken en een extra video. Dit was voor ons een hele eer, dat ze graag op korte termijn nogmaals wilden samenwerken voor iets groters dan een post op onze kanalen, dus hier gingen we graag op in. Ondertussen hadden we ook nog twee andere uitnodigingen ontvangen, beide in Alentejo, dus besloten we alle drie de bestemmingen met elkaar te combineren, waardoor er een nieuwe Alentejo-trip ontstond. Ach… er zijn ergere plekken om je tijd door te brengen, vinden wij, haha!
Onze eerste stop was Quinta da Paz, een plek waar we eigenlijk niet direct naar op zoek zouden zijn gegaan. We zijn namelijk niet per se grote glampingliefhebbers. Toch hadden we een uitnodiging gekregen om hier te verblijven en content te maken en na het bekijken van hun instagram en website wisten we gelijk dat we dit wel een kans moesten geven.
En daar zijn we achteraf ontzettend blij mee.
Quinta da Paz
Vanaf het eerste moment voelde Quinta da Paz helemaal goed.
Het is veel meer dan alleen een plek om te overnachten. Léa en Pedro hebben hier met ontzettend veel aandacht en liefde iets opgebouwd dat echt als een ervaring voelt. De omgeving, de accommodaties, de maaltijden en alle activiteiten die ze aanbieden ademenen slow living.
Maar misschien nog wel het leukste waren Léa en Pedro zelf. Samen met hun twee lieve dochters vormen ze een ontzettend mooi gezin. We hebben uren met elkaar gepraat, samen gegeten en zoveel verhalen uitgewisseld dat het verblijf al snel meer voelde als tijd doorbrengen met nieuwe vrienden dan als een samenwerking.




Je kunt hier allerlei extra activiteiten bijboeken, zoals yoga, reiki en massages, maar voor ons zat de grootste luxe vooral in de rust. De tijd nemen voor een uitgebreid ontbijt, rondwandelen, een boek lezen en 's avonds onder de sterren zitten.
We hebben ook nog met Léa en Pedro gewandeld naar het hoogste punt van de omgeving. Een prachtige korte hike met adembenemende uitzichten. En dat precies rondom zonsondergang. Dat was een magisch moment.


We hadden vooraf niet verwacht dat we zo’n fijne tijd hier zouden hebben,en ook nog eens zo’n goede klik zouden ervaren, maar juist daarom vonden we het misschien wel extra leuk.
Toen we vertrokken, hadden we eigenlijk al besloten dat we hier nog een keer terug willen komen.




Quinta da Paz ligt vlakbij Vila Nova de Milfontes (jup, we gingen weer die richting op), net buiten São Luís. We hebben deze dagen daarom ook lekker genoten van het strand.



De rest van deze trip viel grotendeels in augustus, dus daar vertel ik volgende maand meer over.
Deze blog bevat affiliate links. Als je via deze links iets koopt of boekt, ontvang ik mogelijk een kleine commissie, zonder extra kosten voor jou. Op deze manier steun je Saudalicious en help je ons om meer dit soort content te maken. OBRIGADA!
Volg Saudalicious op Facebook, Instagram, Pinterest en/of LinkedIn!
Vond je dit artikel leuk of inspirerend? Deel het via Facebook of Instagram en als je @saudalicious hierin tagt, kan ik het zien en je gelijk bedanken!

Olá! Ik ben Sabine, half Nederlands, half Portugees, gek op eten, ontdekken en Portugal. Op Saudalicious.com vind je inspiratie op het gebied van food en een gezonde, bewuste en eigenzinnige lifestyle. Dit alles met een lekkere slow, positieve, Portugese vibe.
0 Reacties