Juni begon iets anders dan gepland. Terwijl we ons verheugden op een maand met een paar mooie uitstapjes, werden we thuis eerst nog even beziggehouden door een hardnekkige lekkage in de keuken. Gelukkig was de rest van de maand een stuk leuker, met onze eerste fotoshoot ooit, en een uitgebreide roadtrip door de Alentejo
Thuis genieten en een beetje balen
De weken thuis waren zoals altijd vooral gewoon heerlijk genieten. Genieten van het weer, mooie wandelingen, potjes padel, lekker koken en noem maar op. Deze maand ontstond er echter ook een minder leuke situatie; de lekkage in de keuken.
Wat begon als een klein probleem, groeide uit tot iets waar we weken mee bezig waren (en nu nog zijn!). We ontdekten een plasje water in onze keuken onder onze ingebouwde keukenkast. Heel langzaam maar zeker kwam hier steeds nieuw water. Iedere keer dachten we dat de oorzaak eindelijk gevonden was, maar vervolgens bleek het toch weer ergens anders vandaan te komen. De oorzaak vinden bleek dus toch lastiger dan gedacht. En vooral dat was heel vervelend.
Daar kwam nog bij dat de klusjesman een paar keer niet kwam opdagen terwijl we wel duidelijke afspraken hadden gemaakt. Zonder berichtje of telefoontje. Tja, ook dat is onderdeel van wonen in Portugal :). Het lastige was dat we, om te testen waar het vandaan kwam, steeds weer bepaalde wateraanvoeringen dicht moesten houden en daardoor konden we soms niet douchen of andere dingen gebruiken. Ook moest de gehele inbouwkast eruit, en bleek dat achteraf toch niet nodig geweest te zijn omdat de lek niet daar achter vandaan kwam. Tot op heden weten we nog steeds niet zeker wat precies de oorzaak is, en zijn we nog steeds aan het testen. Tja, dat hoort er ook een beetje bij als je een oud huis koopt, denk ik.
Gelukkig konden we het tijdens de rest van de maand steeds weer even loslaten zodra we eropuit gingen.
Onze eerste fotoshoot ooit
Begin juni reden we weer eens richting Ericeira. Niet alleen omdat het een van onze favoriete plekken in Portugal is, maar ook omdat we daar iets heel leuks op de planning hadden staan. Voor het eerst zouden Dennis en ik samen een professionele fotoshoot doen. Best spannend eigenlijk, want hoewel we vaker elkaar fotograferen of samen foto’s maken met statief, vond ik “poseren” voor een fotograaf toch wel een heel ander idee.


Via Instagram hadden we al een tijdje contact met Jaimy. Ze benaderde mij en vroeg of we interesse zouden hebben in een fotoshoot voor haar portfolio, ik was gelijk enthousiast toen ik haar werk zag en we zouden in het voorjaar van 2025 afspreken. Op de dag dat we gepland hadden was het helaas koud en regenachtig in Ericeira, dus hebben we het gecanceld. Deze maand lukte het wel! Vanaf het eerste moment voelde het gezellig en ontspannen en totaal niet als “poseren”, waardoor alle spanning eigenlijk meteen verdween. Jaimy werkt heel fijn en los en de plek was ook fantastisch. En de foto’s? We hebben alvast een preview ontvangen en we zijn er super blij mee! Heel leuk om dit soor spontane foto’s van onszelf te hebben.


Dennis en ik gingen die dag al wat eerder naar Ericeira om maar gelijk te profiteren van de reis er naar toe. We bezochten de markt, lunchten bij Hurley, dronken koffie bij Tiger&Chick, wandelden door de straatjes en genoten van een vroeg diner bij Balagan. Inmiddels bijna een vaste stop wanneer we in Ericeira zijn. Bekijk vooral ook onze blog over Ericeira met al onze tips.


Op naar de Alentejo
Een paar dagen later was het tijd voor ons eerste echte tripje van de maand. De bestemming was de Alentejo. Een regio waar we altijd heel graag komen en waar we steeds weer nieuwe plekken blijven ontdekken.
Onderweg maakten we eerst nog een korte stop in Coruche. Niet lang, maar precies genoeg om even de benen te strekken voordat we verder reden richting Montemor-o-Novo.
Terug bij Gandum
Onze eerste overnachtingen brachten we opnieuw door bij Gandum Village.
Vorig jaar verbleven we hier voor het eerst en eigenlijk wisten we toen al dat we nog eens terug wilden komen. Er zijn plekken die mooi zijn. En er zijn plekken die je ook echt inspireren. Voor ons is Gandum een hele speciale plek.
Niet alleen door de architectuur of de prachtige kamers, maar vooral door hun concept en de manier waarop alles hier met elkaar verbonden voelt. De natuur, de gebouwen, de tuinen, het restaurant.. Alles met oog op zo bewust en eerlijk mogelijk. Ik hou ervan als je voelt dat dingen zijn opgezet met echt passie.


Op het terrein wordt gewerkt met regeneratieve landbouw, water wordt hergebruikt en er zijn duizenden bomen geplant om de biodiversiteit te herstellen. Ook de architectuur sluit daar volledig op aan, met natuurlijke materialen en gebouwen die helemaal lijken op te gaan in het landschap.
Wat we misschien nog wel het mooiste aan Gandum vinden, is dat het nergens geforceerd aanvoelt. Er wordt niet continu verteld hoe duurzaam alles is. Je merkt het gewoon. Aan de rust, aan de keuzes die gemaakt worden en aan de sfeer van de plek.




Provenance blijft onze favoriet
Bij een verblijf in Gandum hoort voor ons inmiddels ook een diner bij Provenance. Sterker nog, als iemand ons zou vragen wat ons favoriete restaurant van Portugal is, dan staat Provenance zonder twijfel heel hoog op ons lijstje.
Vrijwel alles wat op tafel verschijnt, heeft een verhaal. Veel groenten, kruiden en bloemen worden geoogst uit de regeneratieve moestuin van Gandum zelf. Wat ze niet verbouwen, komt van kleine producenten uit de directe omgeving.
Daardoor verandert het menu steeds met de seizoenen en proef je echt waar je bent. Het zijn niet alleen de smaken die dit restaurant bijzonder maken, maar vooral de gedachte erachter. Wij genieten ook gewoon veel meer van het eten als je we weten waar het vandaan komt en wat er allemaal (of eigenlijk vooral niet) mee gedaan is.
Een restaurant waar we graag terugkomen, handig ook, want het ligt vaak op de route voor ons.




Eten in Montemor-o-Novo
Tijdens ons verblijf ontdekten we ook een nieuw geweldig restaurant: Almansor.
Het restaurant wordt gerund door Joana Pires, die eigenlijk alles zelf doet. Ze ontvangt haar gasten, kookt de gerechten en zorgt ondertussen dat alles soepel verloopt. Wat een geweldige, passievolle vrouw! Ze houdt ervan om haar klanten te leren kennen en houdt dan ook met iedereen een praatje.
Dat persoonlijke voel je terug in alles. Van het couvert met heerlijke seizoenskersen tot de gerechten zelf, waarin traditionele Alentejaanse smaken steeds worden gecombineerd met kleine - soms internationale - verrassingen. Een favoriet van ons was haar moqueca met verse kabeljauw, waar ze (net als ik) olijfolie in plaats van palmolie in gebruikt. Heerlijk!


Ook lunchten we bij Poda, een bijzonder restaurant met Michelin vermelding. Bijzonder hieraan is dat ze écht authentieke Alentejaanse gerechten op de kaart hebben, gewoon heel goed uitgevoerd. Wij aten hier een runderlever vooraf (we wilden eens proeven hoe dit in een goed restaurant klaargemaakt werd… eerlijk; lekkerder dan ooit, maar het blijft niet onze favoriet). Als hoofdgerecht hadden we rundertong (die was heerlijk!) en geroosterd lamsvlees. De gerechten die wij kozen hadden toevallen allemaal weinig tot geen groenten erbij wat we jammer vonden. Maar je kunt er iets bij bestellen. Het is zeker een tip voor als je authentiek wilt eten zonder poespas, op hoog niveau bereid.
We zijn trouwens ook langs het winkeltje/kantoor van het honingmerk Pirata geweest, naar aanleiding van een tip van een medewerker bij Gandum. We werden enorm vriendelijk ontvangen, konden alle varianten honing proeven, en namen wat potjes mee. De eigenaar van het merk, João Pirata, vertelde ons ook dat ze workshops organiseren waarbij je in een imkerpak mee de bijen in gaat. Dat lijkt ons ontzettend leuk om een volgende keer te doen.


naar Évora
Na een paar heerlijke dagen reden we door naar Évora. Daar verbleven we bij Casa do Miradouro, een sfeervol appartement midden in het historische centrum. Via Instagram hadden we de eigenaren, Li en André, al een tijdje leren kennen. Des te leuker was het om elkaar nu eindelijk eens in het echt te ontmoeten.
Het appartement voelde meteen als een fijne plek. Warm ingericht, comfortabele meubels en een keuken waar je gemakkelijk een paar dagen kunt koken als je dat zou willen.


Maar de echte parel van het huis zagen we pas toen we naar boven liepen. Op het dak bleek namelijk een heerlijk terras met een klein privé-uitkijkpunt te liggen. Vanaf daar kijk je uit over de daken en kerktorens van Évora. Vooral vroeg in de ochtend en aan het einde van de dag hebben we daar regelmatig even gezeten. Ok, het was niet echt een verrassing, want de naam het appartement verklapt natuurlijk het al, “miradouro” betekent iets als “uitzichtpunt”.


De eerste avond gingen we samen met Li en André uit eten bij Os Três Marmelos. Een heel leuk restaurantje waar we eerder geweest waren en die nog bovenaan het lijstje bij Li en André stond. Het was super gezellig en voelde eigenlijk alsof we elkaar al langer kenden. Grappig hoe Instagram soms zulke leuke ontmoetingen kan opleveren!


De dagen daarna vulden we met wandelen door de stad en natuurlijk veel lekker eten. We brunchten bij Framboesa, ontdekten Forno da Talha voor het diner en gingen ook weer terug naar Taberna Sal Grosso en Do Largo. Twee plekken waar we eerder al enthousiast over waren en die ook deze keer weer niet teleurstelden.
Inmiddels hebben we zoveel leuke nieuwe adressen verzameld in Évora dat ik onze oude blog helemaal heb herschreven en geüpdatet: Évora Portugal: mooiste bezienswaardigheden, restaurants en tips.


Verder de Baixo Alentejo in
Na een paar dagen in Évora reden we verder zuidwaarts, richting de Baixo Alentejo. Onze volgende bestemming was Monte Vale, een plek midden in de natuur, vlak bij Castro Verde en Beja.
Zodra we het terrein op reden, viel de stilte op. Geen verkeer, geen drukte, alleen de wind door de bomen en het geluid van vogels. Nu is Alentejo op zichzelf natuurlijk al heel rustig, maar dit was heel bijzonder.


Het verblijf heeft een groot privémeer met een natuurlijk strandje waar je kunt zwemmen, suppen of een kano kunt pakken. Daarnaast zijn er een sauna, een jacuzzi en zelfs een fitnessruimte met uitzicht over het landschap. Voor wie graag zelf kookt, is er een complete keuken en barbecue aanwezig en uit de biologische moestuin mogen gasten zelf groenten en kruiden plukken voor het avondeten.




Iedere ochtend stond er een traditionele Alentejaanse ontbijtmand voor onze deur, gevuld met allerlei lokale producten. Zo'n ontbijt buiten, met uitzicht over de natuur, blijft toch iets bijzonders.
We brachten veel tijd door bij het verblijf zelf, maar maakten ook uitstapjes naar de omgeving. Zo vonden we Castro Verde een verrassend leuk dorpje om rustig doorheen te wandelen. Niet groot, maar wel met een gezellige sfeer en precies zo'n plek waar je zonder planning gewoon wat straatjes kunt verkennen.


Ook bezochten we Beja weer een keer. We liepen door het historische centrum en bekeken het kasteel voordat we weer terug reden.


Een diner dat we niet snel vergeten
Onze laatste avond in de Baixo Alentejo brachten we door bij Malhadinha Nova.
Alleen de rit over het landgoed maakte al indruk. Uitgestrekte wijngaarden, eeuwenoude kurkeiken, wilde bloemen en dieren die vrij rondlopen. Alles straalt rust uit. We aten buiten op het terras, terwijl de zon langzaam zakte achter het landschap. Tijdens het diner maakten we ook kennis met chef Nuno Martinho Serra, die uitgebreid vertelde over de gerechten en zichtbaar veel passie heeft voor zijn vak.
Vrijwel alles op het menu kwam rechtstreeks van het landgoed of uit de directe omgeving. Van de citrusvruchten tot het Merino-lam en de wijnen uit de eigen wijngaarden. Je merkt aan alles dat hier met de seizoenen wordt gewerkt en dat de omgeving echt de basis vormt van het menu.
En alsof de avond nog niet compleet genoeg was, kwam Sol, de hond van de eigenaren, regelmatig even langs voor een knuffel.
We kwamen hier alleen om te dineren, maar vertrokken met het gevoel dat we hier ook graag eens zouden willen overnachten!


Nog een laatste nacht
Omdat we op een werkdag uit zouden checken, besloten we de reis iets anders af te sluiten dan normaal.
In plaats van direct de hele rit naar huis te maken, boekten we zelf nog een extra nacht bij Monte da Floresta in Ferreira do Alentejo. Zo konden we de laatste dag van onze vakantie rustig invullen, zonder steeds op de klok te hoeven kijken.
Dat bleek een goede keuze. Monte da Floresta is een kleinschalige plek waar de eigenaar zichtbaar veel aandacht besteedt aan zijn gasten. Van de warme ontvangst tot het uitgebreide ontbijt de volgende ochtend, overal merk je hoeveel plezier hij heeft in wat hij doet. Een perfecte afsluiter van weer een mooie Alentejo-trip.



Terug naar huis met lunch stop
Voordat we definitief richting huis reden, maakten we eerst nog een wandeling over de Ecopista bij Montemor-o-Novo. Daarna stopten we nog even bij een gezellige biologische winkel waar we een paar prachtige vleestomaten en een fles goede Alentejaanse olijfolie meenamen.



In Santarém haalden we vervolgens gegrilde kip. We zochten een bankje op in het park en genoten van een simpele maar heerlijke maaltijd. De kip, dikke plakken tomaat, een royale scheut olijfolie en wat Portugees zeezout dat we eigenlijk altijd standaard in de auto hebben liggen.
Net zo hard van genoten als van een fancy diner, haha!
Weer even thuis
Na ruim een week onderweg vonden we het ook weer heerlijk om thuis te zijn.
We deden rustig aan, maakten weer lange wandelingen met Jessy, kookten gezond, werkten wat achterstallige dingen weg (gingen weer achter de klusjesman aan) en genoten van ons huis en de omgeving.


Na een reis vinden we het eigenlijk altijd fijn om eerst weer even helemaal thuis te landen voordat het volgende avontuur begint. En dat was deze keer al héél snel. Twee dagen later, aan het einde van de maand, haalden we de ouders van Dennis op van het vliegveld. Zij kwamen twee weken naar Portugal en natuurlijk stond er alweer een mooie planning klaar. We trokken opnieuw richting de Alentejo en ontdekten samen weer allerlei nieuwe plekken.
Maar dat verhaal bewaar ik voor de samenvatting van volgende maand.
Deze blog bevat affiliate links. Als je via deze links iets koopt of boekt, ontvang ik mogelijk een kleine commissie, zonder extra kosten voor jou. Op deze manier steun je Saudalicious en help je ons om meer dit soort content te maken. OBRIGADA!
Volg Saudalicious op Facebook, Instagram, Pinterest en/of LinkedIn!
Vond je dit artikel leuk of inspirerend? Deel het via Facebook of Instagram en als je @saudalicious hierin tagt, kan ik het zien en je gelijk bedanken!

Olá! Ik ben Sabine, half Nederlands, half Portugees, gek op eten, ontdekken en Portugal. Op Saudalicious.com vind je inspiratie op het gebied van food en een gezonde, bewuste en eigenzinnige lifestyle. Dit alles met een lekkere slow, positieve, Portugese vibe.
0 Reacties